RSS
poniedziałek, 16 lutego 2009
Płaskowyż Nazca
Pozostałe wydrążenia tworzą proste, ale idealne w kształcie figury geometryczne. Powstały one przez usunięcie ciemnych kamieni i odsłonięcie jaśniejszego tła. Najbardziej interesujące rysunki znajdują się 20 km na północ od Nazca.

María Reiche, niemiecka matematyczka, która całe życie poświęciła studiowaniu wzorów na płaskowyżu Nazca, uważa, że zostały one wykonane przede wszystkim przez ludy Paracas i Nazca w okresie od 900–600 r. n.e., a także przez Huari w VII w. Według niej, linie tworzą swego rodzaju kalendarz astronomiczny, ale jest to jedna z wielu teorii. W hotelu Nazca Lines asystenci pani Reiche o 19.00 prowadzą na ten temat wykłady (bezpł.).

Rankiem, jako że po południu wiatr jest zbyt silny, można się wybrać na wycieczkę samolotem nad pustynią. Lot trwa 35 minut i kosztuje 50 $. Za przejazd taksówką na lotnisko płaci się 3 $.

Linie można także obejrzeć z wieży obserwacyjnej przy Drodze Panamerykańskiej, 26 km na północ od Nazca. Widać, choć niezbyt wyraźnie, trzy figury: jaszczurkę, drzewo i ręce. Około kilometra na południe od wieży biegnie droga na zachód prowadząca na małe wzgórze, skąd też linie są widoczne. Chodzenie po rysunkach jest zakazane z oczywistego powodu: można je zniszczyć, a poza tym nie ma sensu, gdyż tylko z pewnej wysokości widzi się wzory, w jakie linie się układają.
14:19, indiezabytki
Link Dodaj komentarz »
środa, 17 grudnia 2008
Huancané
Huancané – miasto w Peru, w regionie Puno, stolica prowincji Huancané. W 2008 liczyło 7 325 mieszkańców.
11:34, indiezabytki
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 28 października 2008
Selva

Selva znajduje się we wschodniej części Peru. Jest to region o klimacie gorącym, wilgotnym równikowym. Średnie temperatury 20-35°C, a opady roczne do 3500 mm. Przeważającą część terenu zajmuje wilgotny las równikowy.

Z lasu pozyskuje się drewno (m.in. cedrowe i mahoniowe), kauczuk, chininę i balsam peruwiański.

Ten region Peru chociaż zajmuje 2/3 powierzchni jest zamieszkiwane przez tylko kilkanaście procent ludności.

Uprawy:

  • ryż
  • bataty
  • jukka
  • trzcina cukrowa
  • kakao
  • kawa
  • tytoń.
14:52, indiezabytki
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 14 sierpnia 2008
Arequipa: Budowle sakralne

Monasterio de Santa Catalina (klasztor św. Katarzyny) to najbardziej fascynujący przykład kolonialnej architektury sakralnej Peru. Wzniesiony w 1580 r. i rozbudowany w XVII w. jest właściwie miastem otoczonym murami. Niegdyś w zupełnej izolacji żyło w nim 450 sióstr. W 1970 r. większość pomieszczeń klasztornych, z wyjątkiem północnej części, gdzie nadal mieszka kilka zakonnic, udostępniono zwiedzającym.

Na Plaza de Armas stoi imponującej wielkości Catedral – wzniesiona w 1656 r., zniszczona przez pożar w 1844, odbudowana i ponownie zniszczona przez trzęsienie ziemi 24 lata później. A zatem budynek, który można oglądać, jest w większości rekonstrukcją. Z zewnątrz sprawia imponujące wrażenie, wnętrze jest jasne i przestronne, z wysokim sklepieniem odmiennym niż w kościołach w innych częściach Peru.

W południowo-wschodnim rogu Plaza de Armas stoi jeden z najstarszych kościołów w Arequipie, La Compańía z piękną fasadą. Wybudowano go solidnie, skoro niegroźne mu były trzęsienia ziemi. Wiele malowideł zdobiących ściany w XIX w. pokryto tynkiem i białą farbą, ale przetrwała polichromia w kopule kaplicy św. Ignacego.

XVI-wieczna Iglesia de San Francisco (kościół św. Franciszka) została uszkodzona przez trzęsienia ziemi; w kopule widać duże pęknięcie. W kościele jest wspaniały srebrny ołtarz.

La Recoleta, franciszkański klasztor wzniesiony w 1648 r. na zachodnim brzegu rzeki Chili, został gruntownie przebudowany. Mieści bogatą bibliotekę z ponad 20 tysiącami dzieł (są nawet inkunabuły), a także muzeum ze zbiorem przedmiotów z Niziny Amazonki zgromadzonych przez misjonarzy, z dużą kolekcją z okresu prekolumbijskiego oraz dziełami sztuki religijnej szkoły Cuzco. Można indywidualnie zwiedzić krużganki klasztorne i cele mnichów lub wziąć udział w wycieczce z przewodnikiem (po hiszpańsku).

18:59, indiezabytki
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 05 czerwca 2008
Reserva Nacional de Paracas
Islas Ballestas i Península de Paracas tworzą Reserva Nacional de Paracas, najważniejszy na wybrzeżu Peru rezerwat ptactwa i zwierząt morskich. Na przybrzeżnych wyspach gnieździ się mnóstwo ptaków, a ich bogate w azot odchody (guano) od czasów prekolumbijskich są wykorzystywane jako nawóz.

Najczęściej spotkać można kormorany, głuptaki, pelikany, pingwiny Humboldta i flamingi. Na wyspach znajdują się też kolonie lwów morskich. Morze wyrzuca na brzeg muszle, kraby oraz olbrzymie meduzy, które osiągają ok. 60 cm średnicy i mają parzące czułki długości nawet metra.

Warto się wybrać na ciekawe wycieczki łodzią do kolonii ptaków czy lwów morskich. Minibusami dojeżdża się do Paracas, gdzie czekają łodzie motorowe bez kabin. Trzeba być więc przygotowanym na smaganie wiatru, wodę i silne słońce. Do wysp płynie się około półtorej godziny. Z łodzi widoczna jest Candelabra, olbrzymia figura wyrzeźbiona na przybrzeżnych wzgórzach techniką przypominającą rysunki na płaskowyżu Nazca.

Opłynięcie wysp zajmuje około 60 minut. Można wtedy obserwować lwy morskie wylegujące się na skałach i pływające wokół łodzi, oraz ptaki, które krążą nad głowami przybyszów. Najlepiej mieć kapelusz, by nie zostać „trafionym” prosto w głowę.
12:01, indiezabytki
Link Dodaj komentarz »
piątek, 18 kwietnia 2008
Machu Picchu
W okresie od czerwca do września codziennie setki przybyszów pragną zwiedzić „Zaginione Miasto Inków”, które mimo natłoku turystów, zachowało atmosferę wielkości i tajemnicy. Naprawdę warto je zobaczyć.

Poza kilkoma miejscowymi Indianami nikt nie wiedział o istnieniu Machu Picchu aż do 24 czerwca 1911 r., kiedy to odkrył je historyk amerykański Hiram Bingham. Budowle były zupełnie zarośnięte, więc odkrywcy musieli się zadowolić bardzo niedokładnym opisem. Bingham wrócił tu w 1912 i 1915 r., aby usunąć roślinność porastającą ruiny. Dalsze badanie i prace konserwacyjne prowadził w 1934 r. archeolog peruwiański Luis E. Valcárcel, a w latach 1940–1941 peruwiańsko-amerykańska wyprawa badawcza pod przewodnictwem Paula Fejosa. Mimo pracy archeologów, nasza wiedza o Machu Picchu wciąż pozostaje niepełna. Wiadomo jedno: doskonałość kamieniarki i bogactwo dekoracji wskazują, że Machu Picchu było ważnym centrum kultowym.

Najwięcej ludzi zwiedza Machu Picchu w okresie od czerwca do września, zwłaszcza w poniedziałki, piątki i soboty między godziną 11.00 i 14.30. Na zwiedzanie ruin trzeba przeznaczyć co najmniej jeden dzień.

Najpiękniejsze budowle znajdują się po lewej stronie głównego placu. Długie schody wiodą do domu stróża skały pogrzebowej, skąd roztacza się wspaniały widok. Dalej, na szczycie małego wzgórza jest intihuatana, obserwatorium i gnomon wyrzeźbiony w litej skale. Nazywany jest zegarem słonecznym, ale w istocie służył kapłanom do określania pory roku, a nie pory dnia.

Machu Picchu jest otwarte dla zwiedzających od 7.30 do 17.00. Obcokrajowcy płacą 10 $ za jednokrotny wstęp i 15 $ za dwa dni. Boleto nocturno (10 $) upoważnia do zwiedzania nocnego, popularnego w okresie pełni. Na teren ruin nie wolno wnosić dużych plecaków ani jedzenia; torby są sprawdzane przy wejściu. Strażnicy obchodzą ruiny przed zamknięciem, więc nie można tu spędzić nocy.
19:30, indiezabytki
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 08 kwietnia 2008
Peru
Peru , trzeci pod względem powierzchni kraj Ameryki Południowej, leży w północno – zachodniej części tego kontynentu. Andy dzielą go na trzy wielkie regiony: Costa (wybrzeże), Sierra (Andy), Montaňa (Amazonia). Ludnością tubylczą stanowi kilka tys. Indian Ivaros i Amarakairis trudniących się rybołówstwem, myślistwem i zbieractwem. Peru to kraj o bardzo zróżnicowanym środowisku naturalnym i ogromnych walorach antropologicznych. Posiada kilka bardzo interesujących regionów turystycznych, które są ważnymi centrami ruchu turystycznego w Ameryce Południowej. Peru to „młode” państwo pod względem turystyki przyjazdowej. Dosyć niedostępne położenie na kontynencie zniechęca wielu turystów lecz kusi prawdziwych podróżników pragnących przeżyć niezwykłą podróż śladami prastarych cywilizacji, zachwycić się pięknem architektury kolonialnej, czy też chętnych obcowania z dziką i egzotyczną przyrodą Amazonii.
13:05, indiezabytki
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 17 marca 2008
Chan Chan
Chan Chan - największe miasto epoki prekolumbijskiej w Ameryce Południowej. Zlokalizowane w peruwiańskim regionie La Libertad na północ od Trujillo, zajmuje obszar około 28,0 km2 kwadratowych, co jest w dużej mierze spowodowane przebudowami miasta, które w przeszłości nigdy nie osiągnęło takiej powierzchni.

Powstałe około 850 roku miasto było stolicą Imperium Chimú, będącego cywilizacją wywodzącą się z pozostałości po cywilizacji Moche, istniejącą do lat 70. XV wieku, kiedy to Chimowie zostali podbici przez Inków. Ocenia się, że wówczas w Chan Chan żyło około 30 000 ludzi.

Miasto wybudowano z glinianej cegły adobe, suszonej na słońcu i pokrytej następnie lekkim tynkiem, w którym rzeźbiono ornamenty - głównie ptaki, ryby, małe ssaki, tak w stylu "realistycznym", jak i dużo bardziej wymyślnym. Jest to o tyle niezwykłe, że wcześniejsze cywilizacje koncentrowały się na motywach antropomorficznych, nie zaś ptasich i morskich. Było to zapewne spowodowane bliskością oceanu.

Centralnym punktem Chan Chan była Chudi - jedna z dziesięciu świątyń-cytadel. Wszystkie one miały kształt prostokątny z wejściem na ścianie północnej i zawierały w sobie miejsca pochówku i modłów, swoiste sale obrad, a także pokoje mieszkalne połączone labiryntem korytarzy.

Legendy o początkach Chan Chan mówią o mężczyźnie imieniem Naylamp, który przybył z morza, założył miasto i udał się dalej na zachód.

W 1986 Chan Chan wpisano na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jest ono obecnie poważnie zagrożone erozją przez ulewne deszcze wywoływane w tym rejonie przez El Niño.

11:53, indiezabytki
Link Dodaj komentarz »
Historia Limy

Lima leży nad rzeką Rimac, położone na równinie nadbrzeżnej u podnóża Koldyriery Nadbrzeżnej (Andy). Pierwotnie Ciudad de los Reyes czyli "Miasto Królów" założone w 1535 przez Francisco Pizarro. Od 1821 stolica wicekrólestwa Peru, a następnie republiki Peru. Miasto wielokrotnie niszczone przez trzęsienia ziemi.

Obecnie miasto jest głównym ośrodkiem przemysłowym, handlowym, finansowym, kulturalnym i naukowym kraju. Lima pomimo wielokrotnych zniszczeń posiada szereg zabytków, m.in. katedrę z XVI wieku, zespół pałacu prezydenckiego oraz kościół i klasztor św. Franciszka. Zespół urbanistyczny starego miasta został w roku 1988 wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W stolicy Peru jest uniwersytet (zał. w 1551 r., najstarszy na kontynencie), Biblioteka Narodowa, muzea.

11:51, indiezabytki
Link Dodaj komentarz »